Donderdag en vrijdag trainingsdagen, zaterdag racedag… en eerlijk? Dit was misschien wel één van de meest bewogen weekenden tot nu toe.
Voor zowel Bas als Andreas begon het weekend bijzonder: allebei met een nieuwe racemotor aan de start.
Bas met een gloednieuwe R1, Andreas met een GSXR750.
Bij mij begon het donderdag direct goed mis: dynamo kapot. Dankzij René van perfectdreambikes konden we een dynamo lenen waardoor ik donderdag gelukkig nog één sessie kon rijden.
Vrijdag wilden we echt stappen maken, maar de eerste sessies voelde de motor ontzettend onstabiel aan. Via Jurgen kwamen we terecht bij HK Suspension, waar de motor volledig op mijn gewicht werd afgestemd.
Quali 1.
Bas reed één ronde en kwam daarna langzaam de pitstraat ingereden:
Hoe dan? Een gloednieuwe R1…
Na flink zoeken bleek het de ride-by-wire gashendel te zijn. Dankzij Rob en Richard konden we via Ten Kate Racing gelukkig nog onderdelen regelen. Motor weer opgebouwd… en ja hoor: hij deed het weer.
Voor precies tien minuten…
Daarna opnieuw storing.
Uitlezen, zoeken en stress. Uiteindelijk bleek de pickup sensor van de ontsteking defect. Gelukkig had Edwin Ott nog een reserve ontsteking liggen.
Met man en macht sleutelen, alles ombouwen, spanning door de hele pitbox… en letterlijk 15 minuten voor de race stond de motor eindelijk weer klaar.
En toen liet Bas zien waarom we blijven vechten.
Van P43 naar P5 in slechts 10 rondes.
Wat een ongelofelijke race.
Geen opgave. Geen excuses. Gewoon doorgaan en alles eruit halen wat erin zit. Als team kunnen we daar alleen maar enorm trots op zijn.
Ook Andreas had het zwaar met de afstelling van de nieuwe motor, maar wist alsnog als eerste te finishen in zijn klasse. Sterk gereden en belangrijke punten gepakt.
Al met al een weekend vol pech, stress, haast en uitdagingen… maar uiteindelijk ook een weekend waar we met trots op terugkijken.